Hallo iedereen,

Zaterdag 27 mei heeft de jaarlijks terugkerende kelpiedag plaats gevonden. Deze keer hebben we het in Baarle-Nassau gehouden op ons erf.
Ondanks het feit dat het weer niet zo geweldig was (en dat is natuurlijk een eufemisme) was het toch nog heel gezellig. In de ochtend zijn we gestart met flyball. Een sport waar we zelf niets van af weten maar waar Marjan Driessen en Paul Koopal wel heel veel vanaf weten. Ze hebben met enthousiasme en veel verve niet alleen een demonstratie gegeven maar ook mensen zelf het een en ander laten doen. Het enthousiasme werkte duidelijk aanstekelijk want er zijn er toch diverse mensen die het een en ander uitprobeerden.
We willen Marjan en Paul ook bedanken voor de workshop en het enthousiasmeren van mensen (een gave waar niet iedereen over beschikt).
En blijkbaar is het een sport die een hond ook fit houd want de Rottweiler van Sjaak en Anja die toch niet de jongste meer blijkt te zijn had er duidelijk ook lol in.
Vervolgens kwamen na een hapje en drankje de reddingswerkers uit Oosterhout. Tegelijkertijd kwam de schapen scheerder die op andere adressen niet aan de gang kon omdat de schapen te nat waren. Voor velen de eerste keer dat ze (denken we) gezien hebben hoe schapen en geiten geschoren werden. Omdat we het programma niet helemaal conform planning verliep was na de eerste twee schapen een demo en workshop reddingswerk. Velen zijn meegegaan naar het bos aan het einde van ons straatje om te aanschouwen hoe reddingswerk in zijn werk gaat. En naar wat ik begrepen had zijn ook hier diverse mensen enthousiast voor geworden. Het blijkt ook behoorlijk veelzijdig te zijn!
Zelf zijn we even bezig geweest met praktische problemen (natte geiten die nog geschoren moesten worden; opruim werkzaamheden, opgelopen verwondingen verzorgen en dergelijke). We hebben zelfs nog mensen blij kunnen maken met wat mohair (wol van onze angorageiten); kelpiekopers die ook (veel) schapen hebben en aan wolverwerking doen.
Een aantal mensen hebben tussendoor nog wat balspelletjes gedaan en de basisbeginselen agility (waar de meeste kelpies toch tamelijk wild op zijn, vooral op die balletjes dachten we te zien; tjonge tjonge dan lijken bepaalde honden toch wel erg gefixeerd te zijn; in mijn vak hebben we daar wel wat begrippen voor maar bij een hond in combinatie met een sport schijnt dit uitermate gunstig te zijn begrepen we).
Na een wat druilerige dag begon het rond 15.30 uur te regenen en konden we niet veel meer doen. De speurtochten en de spelletjes houden we tegoed hoewel er wel een aantal sportievelingen nog aan de wandel in het toch wel hard druipende bos gingen.
We hebben in ieder geval nog lekker gegeten hoewel we de volgende keer ook rekening zullen houden met de vegetariërs onder ons (totaal vergeten; we houden zelf wel van een stevig hapje).
Zelf vonden we het gezellig hoewel we het de volgende keer denken we toch maar in het najaar plannen want het weer was te omschrijven als “Holland op zijn best”. Gelukkig hadden we genoeg koffie, thee, warme chocolademelk en soep in huis. We bespeurden zelfs een jeugdige soepjunk tussen het publiek (ouders opgepast!)
Voor de fijnproevers onder ons (slechts van twee mensen ons bekend, hadden we ter compensatie van een gemist visdagje Duveltjes in huis gehaald; maar gelukkig misten ze het water niet zo als ze naar buiten keken).
Voor ons ongelooflijk leuk om veel hondjes weer eens te zien. Ook erg leuk dat mensen een open communicatie met ons aangingen over de goede én de slechte eigenschappen/ voorvallen van onze honden. Heel prettig om te zien dat veel mensen ons gewoon op zaken aan durven te spreken. Het zou van weinig realisme spreken als we dachten dat onze honden het puikje van het puikje zijn. Maar we zijn, even als fokker gesproken, absoluut niet ontevreden over onze hondjes.
Ook leuk om de enkeling die zijn hondje bij een andere fokker heeft gehaald op ons terrein te mogen verwelkomen. En eerlijk gezegd zouden we ze waarschijnlijk niet eens écht als een ander hondje herkennen als we ze niet bij de desbetreffende eigenaar gespotted hadden want wat dat betreft liggen de bloedlijnen van de meeste kelpies toch wel (redelijk) dicht bij elkaar.
Leuk vonden we het ook dat we een belangstellende van de andere vereniging mochten verwelkomen die, mede vanuit persoonlijk interesse, de nakomelingen vanuit een bepaalde fokcombinatie wilde aanschouwen. Het uitwisselen van gedachten en meningen kan heel nuttig zijn zolang je er maar open voor staat.
Heel leuk vonden we het dat we –af en toe- de gelegenheid hadden om weer eens bij te babbelen. Nog leuker vonden we het dat anderen volop de gelegenheid hadden om bij te babbelen en gegevens uit te wisselen en dat er veel herkenning was.
Over de hele dag gezien hebben we 70 mensen geteld en dan rekenen we niet degenen mee die we gespot hadden maar niet herkenden. De hoeveelheid honden konden we niet bij houden; er was in ieder geval een Rottweiler, Duitse Pincher, Teckel, Border Terriër en een Appenzeller bij dus de kennis van de KKI cursus had nog enige nut. Véél rode, chocolate en zwarte kelpies en we hebben ook gezien dat er een welige handel in halsbandjes bestaat. Wat een verscheidenheid!
De dag daarna hadden we zoiets van: heeft het nog zin om zo’n dag te organiseren (alles natuurlijk intens vies wat met zulk weer natuurlijk niet echt verwonderlijk is en de weitjes natuurlijk ook wel wat platgetrapt) want er zijn verenigingen zat maar als er met zulk weer toch nog zoveel mensen de moeite nemen om langs te komen en sommigen daar 6 uur rijden voor over hebben, gaan we gewoon door. En eerlijk is eerlijk van het overwegend enthousiaste publiek dat bij ons was, is maar een heel klein percentage lid van een kelpievereniging. Des te meer reden om door te gaan zodat we een gelegenheid kunnen bieden om toch nog met elkaar in contact te komen.
We wachten met smart op een volgende activiteit in ons Bourgondisch zuiden,

Theo en Greet